Enigma (z gr. αινιγμα, wym. enigma, pl. zagadka) – niemiecka przenośna urządzenie mechaniczne szyfrująca opracowana wskroś Hugo Kocha, który sprzedał patent rozwiązań wykorzystanych wobec jej budowie inżynierowi Arturowi Scherbiusowi, zaś ten z kolei społem z Richardem Ritterem założył firmę produkującą maszyny szyfrujące Scherbius & Ritter.
Enigma była używana komercyjnie od czasu lat 20. XX wieku, oraz z kolei została zaadaptowana na wskroś instytucje państwowe wielu krajów. Podczas II wojny światowej urządzenie mechaniczne ta była wykorzystywana zwłaszcza na wskroś siły zbrojne również inne służby państwowe również wywiadowcze Niemiec, niemniej jednak też innych państw. Enigma należała do rodziny elektromechanicznych wirnikowych maszyn szyfrujących plus była produkowana do wnętrza wielu różnych odmianach.
Po kiedyś wiodący prym szyfrogramy zakodowane pod pomocy Enigmy udało się rozszyfrować polskim kryptologom w środku 1932. Prace Polaków, przede wszystkim Mariana Rejewskiego, Jerzego Różyckiego plus Henryka Zygalskiego, pozwoliły na dalsze prace ponad dekodowaniem szyfrów zawsze unowocześnianych maszyn Enigma z początku w środku Polsce, tudzież po wybuchu wojny we Francji oraz Wielkiej Brytanii.
Najczęściej odszyfrowywanymi wiadomościami poprzedni przekazy zaszyfrowane Enigmą do wnętrza wersji Wehrmachtu (Wehrmacht Enigma). Brytyjski wywiad mundurowy oznaczył Enigmę kryptonimem ULTRA. Nazwa ta powstała ze względu na wspaniały wysokość utajnienia faktu złamania szyfru Enigmy, wyższy niż najtajniejszy (ang. Most Secret), oznacza to Ultra tajny.