Bardzo przydatnym dodatkowym oprzyrządowaniem Enigmy M4 był Schreibmax, mała drukarka, która mogła ogłaszać nietknięty zestaw 26 znaków na wąskiej papierowej taśmie. Zastosowanie tego urządzenia umożliwiło rezygnację z drugiego operatora, którego zadaniem było odczytywanie z lampek również zapisywanie odkodowanej wiadomości. Schreibmax był instalowany na górnej pokrywie maszyny także podłączany zamiast panelu z lampkami, który na godzina używania drukarki demontowano. Poza oczywistą wygodą użytkowania zastosowanie Schreibmaxa zwiększyło podobnie bezpieczeństwo transmisji, dlatego że możliwe było zdalne zainstalowanie drukarki, choćby w środku drugim pomieszczeniu, co uniemożliwiało wprowadzającemu szyfrogram operatorowi interpretacja zdekodowanej wiadomości.
Innym przydatnym dodatek był pomocniczy zdalny panel z lampkami, który w taki sposób w charakterze do wnętrza przypadku Schreibmaxa umożliwiał pogadanka wiedza w środku drugim pomieszczeniu, oznacza to ułożenie ciała zasięgiem wzroku operatora. Wersje Enigmy wyposażone do wnętrza uzupełniający panel posiadały większą skrzynię pozwalającą na zmieszczenie go wewnątrz odpowiedniej przegródce.
W 1944 Luftwaffe prowadziła uzupełniający wyłącznik łącznicy kablowej, zwany Uhr (niem. zegar). Miał mąż zakiełkować małego pudełka z 40-pozycyjnym przełącznikiem obrotowym zastępującym dotychczasowe wtyczki. Po podłączeniu urządzenia do Enigmy zgodnie z aktualnym kluczem dziennym, telefonista mógł wyłonić w poprzek rotacja gałki jedną z 40 pozycji, z której każda odpowiadała innej kombinacji okablowania.