Niemiecka komunikacja wojskowa została podzielona na wiele różnych sieci, z których każda używała innych ustawień na rzecz używanych w środku niej maszyn szyfrujących Enigma. Sieci te wewnątrz ośrodku kryptologicznym wewnątrz Bletchley Park nosiły nazwę kluczy (ang. keys) plus przypisano im dodatkowe kryptonimy kodowe takie w charakterze Red, Chaffinch także Shark. Każda z jednostek działających wewnątrz danej sieci otrzymywała co pewny pora listy ustawień Enigmy. W celu pomyślnego przesłania zasób wiedzy zarówno machina nadawcza jako również odbiorcza musiały istnieć tak samo jak ustawione, włącznie w środku to ten osobiście zestaw wirników ustawionych wewnątrz takich samych pozycjach startowych dodatkowo równie okablowaną łącznicą kablową. Wszystkie dane o ustawieniach maszyn ustalano z wyprzedzeniem oraz drukowano wewnątrz postaci książek kodowych.
Początkowe układ Enigmy, jej trop zawierał następujące dane:
Enigma została zaprojektowana do wnętrza taki sposób, że transmisja musiała istnieć bezpieczna ponadto wewnątrz przypadku kiedy postępowanie okablowania wirników był znany na rzecz podsłuchującego. W praktyce toż dane na zadanie okablowania wirników ówczesny tajne. Z użyciem wirnika o nieznanym sposobie kablowania przybliżona wartość wszystkich ustawień wynosiła dookoła 10114 (około 380 bitów), z kolei wewnątrz przypadku wirników o jawnym sposobie kablowania, dodatkowo znajomości ustawień malała niewiasta do naokoło 1023 (76 bitów)[3]. Użytkownicy Enigmy byli pewni, że bezpieczeństwo przekazu jest całkowite ze względu na olbrzymią liczbę możliwych kombinacji ustawień maszyny, zaś jedyną metodą rozkodowania wiedza jest atak metodą brute force.