Pierwsze próby złamania szyfru Enigmy podejmowali Francuzi, Anglicy również Polacy wprzódy wobec krańcowość lat dwudziestych, natomiast bez rezultatu. Głównym problemem dekryptażu było zastosowanie przełomowego na owe czasy szyfrów polialfabetycznych, w środku których każda znak alfabetyczny tekstu jawnego szyfrowana jest zbytnio pomocą innej permutacji alfabetu, co pozwala zatrzeć ślady własności językowe szyfrogramu.
W łamaniu szyfrów główną rolę odgrywali lingwiści, którzy do wnętrza procesie kryptoanalizy wyłapywali charakterystyczne cechy języka, takie w charakterze częstotliwość powtarzania się liter, rozciągłość wyrazów i tak dalej W przypadku zastosowania mechanicznych maszyn szyfrujących rozbiór lingwistyczna nie przynosiła żadnych rezultatów co wymusiło na kierownictwie Biura Szyfrów Oddziału II Sztabu Głównego zatrudnienie do pracy profesjonalnych matematyków.
W styczniu 1929 w środku Uniwersytecie Poznańskim zorganizowano warsztaty kryptologii asygnowany w zasadzie na rzecz studentów matematyki znających zbiór znaków niemiecki. Wybór uczelni poznańskiej nie był przypadkowy, ponieważ ze względu na sytuacja miasta znajomość niemieckiego była w tym miejscu umiejętnością powszechną. Na kurs, którego wykładowcami byli dojeżdżający z Warszawy mjr Franciszek Pokorny, kpt. Maksymilian Ciężki także inż. Antoni Palluth, zostali skierowani trzej najzdolniejsi uczniowie profesora Zdzisława Krygowskiego – Marian Rejewski, Jerzy Różycki dodatkowo Henryk Zygalski.
| Marian Rejewski (1905-1980). | Jerzy Różycki (1909-1942). | Henryk Zygalski (1908-1978). |
Pomnik poznańskich kryptologów wystawiony na ciosy 10 listopada 2007 w środku Poznaniu.
| | | |
Jesienią 1930 utworzono w środku Poznaniu filię Biura Szyfrów w środku której zatrudniono ośmiu najzdolniejszych absolwentów kursu kryptologii. Wśród zatrudnionych znalazł się ponadto Marian Rejewski. Dwa lata od tego czasu agenda została rozwiązana, zaś
Marian Rejewski, Jerzy Różycki także
Henryk Zygalski stali się od momentu 1 września 1932 pracownikami warszawskiego Biura Szyfrów Sztabu Głównego Wojska Polskiego. Od września 1932 roku Rejewski zaczął wykonywać pracę
powyżej
Enigmą. Mocarstwa zachodnie w taki sposób twardo
wątpiły wewnątrz
prawdopodobieństwo
złamania algorytmu szyfrującego Enigmy, że w środku zasadzie zaprzestały jakichkolwiek prób. Dlatego pośród innymi, francuszczyzna wywiad przekazał plany budowy maszyn Enigma zdobyte wokół
roku 1931 wskroś
francuskiego agenta Hans-Thilo Schmidta (ps. Asché) Polakom, traktując te informacje w charakterze
bezwartościowe.
W grudniu 1932 udało się Rajewskiemu rozsupłać szyfr Enigmy, tudzież do wnętrza lutym 1933 zamówiono wewnątrz Wytwórni Radiotechnicznej AVA kopię niemieckiej maszyny szyfrującej. Od tego też czasu Polacy mogli czytać korespondencję niemiecką, chociaż nie było to proste, bo Rajch wiecznie udoskonalali zarówno maszynę, w charakterze dodatkowo sposoby szyfrowania.
Polacy opracowali nadzwyczajnie efektywne metody deszyfrowania Enigmy, wykorzystując w środku tym celu wewnątrz modus niekonwencjonalny istniejące teorie kombinatoryczne tzw. cykli także transpozycji. Do określania permutacji cykli wirników Enigmy wykorzystywano zaprojektowany na wskroś Rejewskiego cyklometr także karty charakterystyk, które ze względu na zmianę kodowania wprowadzoną 15 września 1938 przestały egzystować wykorzystywane. Do tego czasu ustalenie kodu dziennego pod pomocy powyższych narzędzi zajmowało naokoło 15 minut[20].
Około października 1938 Rejewski opracował kolejne elektromechaniczne urządzenie nazwane bombą kryptologiczną, którego zadaniem było automatyczne łamanie szyfru Enigmy do wnętrza oparciu o opracowaną teorię cykli. Bomba kryptologiczna składała się z sześciu sprzężonych polskich kopii Enigmy napędzanych silnikiem elektrycznym. W połowie listopada tego samego roku zbudowano szóstka takich bomb, wykorzystywanych zaledwie do rozszyfrowywania dwojako szyfrowanych kluczy dziennych, przenigdy zaś do dekodowania samych szyfrogramów, które dekodowano wobec pomocy perforowanych płacht Zygalskiego opracowanych wewnątrz celu znajdowania właściwego położenia wirników Enigmy. Jedna pocisk wybuchowy kryptologiczna pozwalała na odszyfrowanie klucza dziennego w środku ciągu naokoło dwóch godzin również zastępowała pracę wokół 100 ludzi[21].
W 1939 szwaby sukcesywny razu jednego zmienili strategia kodowania co wymusiło nieodzowność zbudowania 60 bomb kryptograficznych również opracowania 60 kompletów ogromnie pracochłonnych wewnątrz wykonaniu płacht Zygalskiego (komplet płacht to 26 arkuszy). Inwestycja taka znacznie przekraczała fundusz polskiego wywiadu, tedy postanowiono użyczyć po jednym egzemplarzu Enigmy razem z dokumentacją agencjom wywiadu Wielkiej Brytanii także Francji. Przekazanie odbyło się 25 lipca 1939 do wnętrza Pyrach poniżej Warszawą. Pomimo skromnych funduszy zbiór polskich kryptologów kontynuował kryptoanalizę Enigmy doskonaląc matematyczne metody dekryptażu oraz wciąż rozszyfrowując korespondencje niemiecką. Wkrótce później do wnętrza Wielkiej Brytanii wewnątrz ośrodku dekryptażu wewnątrz Bletchley Park przy kierunkiem Alana Turinga również w środku oparciu o polskie materiały rozpoczęto prace powyżej rozszyfrowywaniem Enigmy z wykorzystaniem znacznie rozbudowanych również zmodyfikowanych bomb kryptologicznych.
Po wybuchu wojny personel Biura Szyfrów wyjechali na wskroś Rumunię do Francji, gdzie do wnętrza Chateau de Vignolles wewnątrz miejscowości Gretz Armainvillers krąg Paryża do tej pory prowadzili prace kryptologiczne w środku ramach ośrodka Bruno. 10 czerwca 1940 ze względu na sąsiedztwo frontu przeprowadzono ewakuację ośrodka Bruno, zaś 24 czerwca przewieziono kryptologów drogą lotniczą z Tuluzy do Algieru.
Po kapitulacji Francji na terenie administrowanym wskroś władza Vichy do wnętrza willi Domaine les Fouzes wewnątrz miejscowości Uzès czasochłonnie odbudowano środowisko kryptologiczny, któremu nadano nazwę Cadix. W Algierze pozostała agenda tego ośrodka, którą kierował major Maksymilian Ciężki. Co nieco miesięcy kryptolodzy z obu ośrodków wymieniali się podróżując drogą morską z Francji do Algieru. Podczas jednej z takich wypraw w środku katastrofie statku Lamoriciere zginęło trzech polskich pracowników ośrodka Cadix również oficer francuski, wśród nich ponadto Jerzy Różycki.
Po wkroczeniu szkop do południowej Francji 9 listopada 1942 zaistniała nieodzowność ewakuowania ośrodka Cadix z rejonu Uzès.
Rejewski oraz Zygalski 29 stycznia 1943 przedostali się na wskroś granicę Francusko-Hiszpańską, gdzie w pewnej mierze od razu zostali aresztowani na wskroś hiszpańską policję. Najpierw osadzono ich w środku więzieniu w środku Séo de Urgel, oraz 24 marca przeniesiono do innego więzienia w środku Lerida. Ostatecznie obaj kryptolodzy, za sprawą wstawiennictwu Polskiego Czerwonego Krzyża zostali 4 maja uwolnieni również odesłani do Madrytu[22]. Następnie Rejewski także Zygalski przedostali się do Portugalii skądże na pokładzie HMS Scottish popłynęli do Gibraltaru, tudzież stamtąd samolotem Douglas DC-3 do Wielkiej Brytanii, gdzie dotarli 3 sierpnia 1943. 16 sierpnia obaj rozpoczęli pracę wewnątrz jednostce radiowej Sztabu Naczelnego Wodza Polskich Sił Zbrojnych w środku Stanmore-Boxmoor poniżej Londynem, gdzie pracowali do zakończenia wojny.
Pozostali członkowie przedwojennego Biura Szyfrów płk Gwidon Langer dodatkowo mjr Maksymilian Ciężki zostali złapani wskroś Niemców również wysłani do oflagu Schloss-Eisenberg. Inż. Antoni Palluth także Edward Fokczyński trafili do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen, gdzie obaj ponieśli śmierć. Palluth w czasie alianckiego nalotu, zaś Fokczyński z wycieńczenia.
Dzięki pracy polskich kryptologów, zaś potem podobnie brytyjskich z Blechley Park, także za sprawą przechwyconym do wnętrza międzyczasie egzemplarzom Enigmy, poniżej mat wojny w zasadzie cała poczta szyfrowana pod jej pomocy była odczytywana na wskroś aliantów. Średnio na dekryptaż niemieckiego meldunku wystarczał jeden do dwóch dni.